İstiklal Marşı (Osmanlıca)

– قهرمان اوردومزە –

قورقما، سونمز بو شفقلردە یوزن آل سنجاق؛
سونمدن یوردمڭ اوستندە توتن اڭ صوڭ اوجاق.
او بنم ملتمڭ ییلدیزیدر، پارلایەجق؛
او بنمدر، او بنم ملتمڭدر آنجق.

چاتما، قربان اولەیم، چهرەڭی ای نازلی هلال!
قهرمان عرقمە بر گول… نە بو شدت، بو جلال؟
سڭا اولماز دوكولن قانلریمز صوڭرە حلال؛
حقیدر، حقە طاپان، ملتمڭ استقلال.

بن ازلدنبریدر حر یاشادم، حر یاشارم.
هانگی چیلغین بڭا زنجیر وورەجقمش؟ شاشارم!
كوكرەمش سیل گبی‌یم: بنديمی چیگنر، آشارم؛
ییرتارم طاغلری، اڭگینلرە صیغمام طاشارم.

غربڭ آفاقنی صارمشسە چلیك زرهلی دیوار؛
بنم ایمان طولو گوگسم گبی سرحدم وار.
اولوسون، قورقما! ناصل بویلە بر ایمانی بوغار،
“مدنیت!” دیدیكڭ تك دیشی قالمش جاناوار؟

آرقداش! یوردمە آلچاقلری اوغراتما صاقین؛
سپر ایت گوگدەڭی، طورسون بو حیاسزجە آقین.
طوغەجقدر سڭا وعد ایتدیگی گونلر حقڭ…
كیم بیلیر، بلكە یارین، بلكە یاریندن دە یاقین.

باصدیغڭ یرلری “طوپراق!” دییەرك گچمە، طانی!
دوشون آلتندەكی بیڭلرجە كفنسز یاتانی.
سن شهید اوغلیسڭ، اینجیتمە، یازیقدر، آتاڭی:
ویرمە، دنیالری آلسەڭ دە، بو جنت وطنی.

كیم بو جنت وطنڭ اوغرینە اولماز كە فدا؟
شهدا فیشقرەجق طوپراغی صیقسەڭ، شهدا!
جانی، جانانی، بتون واریمی آلسین دە خدا،
ایتمسین تك وطنمدن بنی دنیادە جدا.

روحمڭ سندن الٓهی شودر آنجق املی:
دگمسین معبدیمڭ گوگسنە نامحرم ألی؛
بو اذانلر –كە شهادتلری دینڭ تملی–
ابدی، یوردمڭ اوستندە بنم ایڭلەملی.

او زمان وجد ایلە بیڭ سجدە ایدر –وارسە– طاشم؛
هر جریحەمدن، الٓهی، بوشانوب قانلی یاشم،
فیشقریر روح مجرد گبی یردن نعشم!
او زمان یوكسلەرك عرشە دگر، بلكە، باشم.

طالغەلان سن دە شفقلر گبی ای شانلی هلال!
اولسون آرتق دوكولن قانلریمڭ هپسی حلال.
ابدیًا سڭا یوق، عرقمە یوق اضمحلال:
حقیدر، حر یاشامش، بایراغمڭ حریت؛
حقیدر، حقە طاپان، ملتمڭ استقلال.

محمد عاكف